Onder regressieve veranderingen van cellen, weefsels of organen verstaan we een stoornis van structuur en functie van deze cellen, weefsels of organen, door de inwerking van een schadelijke prikkel; een noxe. Het zijn veranderingen waarbij regressie en devitalisering van cellen of weefsels optreden. Aan iedere somatische ziekte ligt een verstoring van de normale celanatomie en/of een verstoring van het normale functioneren van de cel ten grondslag.
Tot de reumatische ziekten worden ziektebeelden gerekend die klachten en meestal ook afwijkingen geven van onderdelen van het bewegingsapparaat. Dit houdt overigens geenszins in dat deze ziekten zich steeds beperken tot het bewegingsapparaat. Het spectrum van reumatische ziekten strekt zich uit van geringe lokale afwijkingen van het bewegingsapparaat tot complexe systeemziekten. Hoewel de laatste tijd een beter inzicht is verkregen in de ontstaanswijze van sommige reumatische ziekten, is ook nu nog de oorzaak van het grootste deel van de aandoeningen onbekend.
Apoptose
Apoptose is het proces van geprogrammeerde, gecontroleerde celdood. Het is een strikt gereguleerd mechanisme waarbij de cel zichzelf van binnuit afbreekt en vervolgens opruimt zonder dat omliggend weefsel beschadigd raakt. Het is essentieel voor de gezondheid en ontwikkeling van het lichaam.
Apoptose verwijdert beschadigde, oude of overtollige cellen. Dit helpt bij het vormen van weefsels tijdens de embryonale ontwikkeling en het gezond houden van organen. Het werkt als volgt: De cel ontvangt specifieke moleculaire signalen om zichzelf op te ruimen. De celkern krimpt, het DNA wordt in stukjes geknipt en de cel valt uiteen in kleine, membraanomsloten blaasjes. Deze blaasjes worden vervolgens opgeruimd door macrofagen.
Necrose
In tegenstelling tot apoptose is necrose een niet gecontroleerde vorm van celdoding. De cel spat door een prikkel in eens uit elkaar. Dit veroorzaakt een ontstekingsreactie.
De inhoud van de cel lekt in het omliggende weefsel. Hier komen witte bloedcellen op af die aggresief om zich heen slaan. Het lichaam kan deze reactie beperken maar dit gaat wel ten koste van weefsel wat niet meer terug zal groeien.
Reuma
Alle ziekten en aandoeningen die pijn en/of misvormingen veroorzaken in de gewrichten, de gewrichtkapsels, de spieren, de pezen, de slijmzakjes en het bot.
Het is een verzamelnaam voor meer dan 100 verschillende aandoeningen aan het bewegingsapparaat, die niet door een ongeval ontstaan.
Ontstekingsreuma
Het gewrichtsslijmvlies is ontstoken. Er is meer gewrichtsvocht dan nodig is. Het gewricht zwelt daardoor op en dat veroorzaakt pijn en stijfheid. Rematoide artritis en akyloserende spondylitis (ziekte van Bechterew) zijn hier bekende vormen van.
Auto-imuunziekte; er worden antilichamen aangemaakt tegen de eigen gewrichten.
Artrose
Ookwel gewrichtsslijtage > het kraakbeen in de gewrichten is beschadigd. Bijvoorbeeld door blessures en zware of langdurige belasting.
Wekedelenreuma
Om het gewricht heen zitten de weke delen (de slijmbeurs, banden, pezen en spieren).
Pijn wordt bij deze vorm van reuma veroorzaakt door een ontsteking. Bijvoorbeeld peesontsteking of slijmbeursontsteking.
Reumatoide artritis
Auto-imuunziekte; er worden antilichamen aangemaakt tegen de eigen gewrichten.
RA is een progressieve chronische symmetrische polyartritis met onverklaarde oorzaak. Het is een systemische ziekte die gekarakteriseerd wordt door een chronsiche ontsteking en beschadiging in vooral perifere gewrichten (hand, pols en voorvoet).
Er zijn daarnaast ook extra risico's op extra-articulaire complicaties.
Antilichaamen gaan op het kraakbeen zitten en neutrofielen binden zich hiermee, waarna ze het kraakbeen en soms ook delen van het bot kapot maken. Er vindt een ontstekingsreactie plaats, wat de roodheid en zwelling verklaart.
Nodulus rheumaticus: bij 30% van de personen met reumatoide artritis zitten er harde knobbels net onder de huis die reumaknobbels worden genoemd. Deze knobbels zitten meestal op drukplekken, zoals op de achterkant van de onderarm bij de elleboog.
Oogaandoeningen bij RA
Droge ogen
Uveitis (iridocyclitis)
Sclerits (kan zich vorderen tot necrose van de sclera)
Scleritis
Dunner geworden sclera na uitdoving scleritis
(je kunt het achterliggende pigment en vaatweefsel zien doorschemeren)
Anatomie bot bij gewrichten
De gewrichtsspleet is gevuld met synoviale vloeistof. Deze bestaat uit bloedplasma dat door het synoviale slijmvlies heen sijpelt. In de vloeistof zitten ook een aantal cellen van het afweersysteem die afval kunnen opruimen en een ontsteking kunnen waarnemen.
Bij RA is er een ontsteking in het gewrichtsslijmvlies.
De regulerende functie van het slijmvlies raakt verstoord en bloedeiwitten en bloedcellen kunnen in de gewrichtsvloeistof terechtkomen. De hoebeelheid synoviaal vocht wordt minder goed gecontroleerd en kan gewrichten laten opzwellen en zo worden bewegingen minder goed gedempt. Cellen van het slijmvlies en kraakbeen produceren ontstekingsfactoren waardoor de kraakbeen
matrix verstoord raakt.
Morbus van Bechterew
Botten van de wervelkolom zijn met elkaar vergroeid. Zo wordt iemand steeds meer gedwongen een voorovergebogen houding aan te houden. Andere gewrichten zijn ook aangedaan.
Juveniele chronische artritis
Hierover wordt gesproken bij de populatie van onder de 16 jaar. Hier groeien de botten nog hard en heeft de aandoening grote gevolgen.
Het is een blijvende of terugkerende gewrichtsontsteking die veel vovereenkomsten vertoont met reumatoide artritis.
De ziekte is idiopatisch, het is een auto-immuun ziekte. Door de chronische ontsteking ontstaat ankylose van de gewrichten. In het gewricht is verminderd of geen bewegings mogelijkheid doordat de botdelen door ziekte aan elkaar vergroeid zijn. De groei van aan het aangedane gewricht grenzende botstukken wordt geremd, waardoor deze botstukken zich niet tot normale lengte ontwikkelen.
HLA-B27
HLA : humaan leukocytenantigeen, de menselijke locus op het DNA voor het MHC. (verantwoordelijk voor het MHC 1 complex)
Geheugen opfrisser: Bij een virusinfectie of celmutatie (zoals kanker) toont het MHC-I-complex stukjes van de ziekteverwekker of gemuteerde eiwitten aan de buitenkant.
Bij aandoeningen als de ziekte van Bechterew en Juveniele chronische artritis is het HLA-B27 gen afwijkend. Het MHC-I-complex is nu niet goed functionerend. De T-lymfocyt vertrouwt het mandje aan de buitenkant van de cel nu niet en geeft signalen om deze te vernietigen. Binnen de oogheelkunde betekent dit onder andere verhoogde kans op uveitis anterior. Bekend kenmerk zijn de descemet stippen: klompjes ontstekingscellen.
Reacties
Een reactie posten